Hetzelfde, maar toch anders

 In WattCycling column

Soms loop ik de lokale kringloop in om te kijken of er iets ‘nieuws’ is. Klinkt tegenstrijdig, maar toch best leuk: struinen. Een vrije zondag waarop je na het fietsen, via de ij-hallen, nog even naar binnen duikt…En voordat je het weet lees je De Kleine Prins voor de zoveelste keer, alleen nu in het Spaans. De beste man, laten we hem vanaf nu Tuuk noemen, die de kringloop runt leest bijna altijd de krant als ik binnen kom drentelen. Tussen al de oude rommel is hij doorgaans goed op de hoogte van het ‘nieuws’. Tenminste, als ik aan Tuuk vraag of ik nog iets gemist heb in de wereld zegt hij steevast dat alles nog hetzelfde is als gisteren, maar toch anders. Nou ben je nooit te groot om vragen te stellen en weet je ook nooit te veel om iets nieuws te leren, dus voor de verandering ben ik samen met Tuuk in het wielernieuws gedoken. En daar schuilt nogal wat nieuws in! Lees verder!

Mark Cavedish die selfies maakt tijdens de Ronde van Colombia, Thomas Pidcock die de cross modder achter zich heeft gelaten en op de beruchte Coll de Rates nabij het Spaanse Allicante toptijden van Juan Ayuso en Jonas Vingegaard uit de boeken rijdt. Met 12 minuten en 31 seconden over een klim van 6,5km met meer dan 5% gemiddeld ben je dan lekker bezig. Hij heeft inmiddels zijn Strava rit verwijderd, waardoor Ayuso de KOM weer terug heeft. Maar het feit dat iets nieuws er niet meer is, bleek dan weer nieuwswaardig te zijn. Want waarom zou Pidcock dat doen? Laten we hem anders een reversed blauwe kaart geven. Een nieuw experiment in het voetbal is dat er naast de gele en rode kaart ook een blauwe kaart getrokken kan worden. Een tijdstraf van 10 minuten zit er aan vast. Bijvoorbeeld wanneer je te veel praat tegen een arbiter. En omgekeerde blauwe kaart krijgt Thomas Pidcock dan misschien juist aan het praten. Gelukkig gaat hij zich richten op grote rondes, want er is wat twijfel over het voorbestaan van de Amstel Gold Race. De toertocht welteverstaan. 19 februari zullen we daar meer over horen,

Maar het mooiste wielernieuws kwam deze week van Visma – Lease a bike, die een wereldkampioen rijker zijn geworden. Niet Fem van Empel, maar een talentvolle Noor. Jørgen Nordhagen van de belofteploeg heeft namelijk het WK langlaufen over 20 kilometer gewonnen in het Sloveense Planica. Hij kwam met ruimt twee minuten voorsprong op twee Italianen over de meet. Alle tijd om nog wat banden te plakken, ski’s te waxen en het uitgebreid te vieren met een Noorse vlag en het publiek. Een jongen die aardig kan tijdrijden, al traint hij liever niet op de tijdritfiets. Iets wat me weer doet denken aan Mathieu van der Poel. De kersverse wereldkampioen veldrijden liep een dag na zijn overwinning twee rondes op de golfbaan om weer een dag later de ski’s onder te binden. Zijn reactie? Af en toe is het lekker om even wat nieuws te doen, zodat hetgeen wat je gewend bent weer kan gaan kriebelen.

Toen ik dit met Tuuk besprak vertelde hij dat hij tegenwoordig nog dart, maar vroeger aardig kon judoën. Voor zijn reuma. ’s Winters vond hij dat het mooiste wat er was, maar ’s zomers baalde hij dat hij niet van hardlopen of fietsen hield zodat hij niet in zo een warme trainingszaal hoefde te staan sjorren en beunen. Nu het schaatsseizoen langzaamaan tegen het einde loopt beginnen de voorjaarsklassiekers bij mij ook wel weer te kriebelen. En rond september is het precies andersom. Dus ik snap Tuuk wel. Maar is het dan ook logisch om gedurende de seizoenen iets ‘nieuws’ te doen? Een beetje te variëren, zoals we eigenlijk ook beter met de seizoenen kunnen eten.

Ik drentelde nog wat rond en vond in de kringloop van Tuuk een boekje over de Oosterse filosofie waar het volgende verhaal in staat:

Een Chinese en een Japanse chef-kok komen bij de tafel van een klant en prijzen hun kookstijlen aan. De Chinese chef zegt: “Ik kan een wortel zo bereiden dat hij naar kip smaakt. Zoiets heb je nog nooit gegeten; je zult versteld staan!” Waarop de Japanse chef zegt: “Ik kan een wortel meer naar wortel laten smaken dan alle wortels die je ooit hebt geproefd.”

Klinkt allebei goed. Zowel de transformatie van de Chinese chef, als de verfijning van de Japanse chef… en ik denk dat we daar gelijk ons antwoord hebben. We moeten het doen met wat er is, in dit geval de Wattbike. Maar we kunnen op die Wattbike wel variëren, door bijvoorbeeld schaatsen of fietsen in de sneeuw te simuleren. En daarmee de edele kunst van het fietsen te verfijnen en de Wattbike nog verder uit te dagen en mee te spelen dan we altijd al doen. De volgende keer als Tuuk aan mij vraagt hoe het training geven was zeg ik denk ik: hetzelfde als vorige week, maar toch anders…

Geschreven door WattCycling trainer Boyd ‘El Tractor’ Welsink

Ook een onverwoestbare tractor kan wel eens sputteren

Komende week staan alle trainingen in het teken van variatie op het ijs en in de sneeuw.  Het simuleren van schaatsen, het rijden door de sneeuw of de variatie opzoeken in de Wintertriathlon. Van alles komt aan bod. We blijven de conditie opbouwen, we blijven fietsen, alleen doen we net wat ‘nieuws’.

Recent Posts