Innerlijke Goesting

 In WattCycling column

Met de Giro d’ Italia een goede week onderweg is de strijd om de leiderstrui om en nabij wat we ervan verwacht hadden – Het is vooralsnog één grote Tadej Pogacar show. Winnen bij het Pantaniaanse heiligdom in Oropa en boven op de Prati di Tivo om dan ook nog even de tijdrit af te snoepen van half mens half perfecte aerodynamische tiramisu Filippo Ganna. Toch is de race om het roze verre van over. Dat denk ik tenminste. Of hoop ik. Of eigenlijk ging de gedachte door mijn gedachte dat mannen als O’Conner, Tiberi en Martinez ongetwijfeld een masterplan hebben die pas tot wasdom komt als de spaghetti de derde week in kookt en Pogi wat minder al dente is. Op basis van alle interviews en podcasts denk ik dat de belangrijkste uitdager misschien nog wel een goedgehumeurde Brit tegen zijn pensioen aan is.Waarom? Lees verder!

Waarom doe je iets? Of iets specifieker gebracht; waarom ga je fietsen? Is het omdat je er toevallig goed in bent, omdat je te slechte gewrichten hebt voor hardlopen, omdat het je hoofd leeg maakt, omdat je als een Chloe Dygert gewoon wil winnen in iets of omdat je het daadwerkelijk een van de leukste dingen vindt om te doen? De eerste gedachte die in me op komt brengt me vreugd en energie. Een soort ruwe mentale schets mezelf al fietsend overal op de wereld zien. Het is niet eens een bewuste gedachte die ik oproep, ik doe het gewoon. Wanneer ik gerichter ga nadenken over hoe de wereld er dan uit ziet, waar ik dan wil fietsen en hoe ik dat ga regelen…kost het een bepaalde energie, en effort. Ik zie gelijk wat praktische belemmeringen en tevens een bepaalde gelimiteerde keuze in alle wegen en paadjes die ik in mijn leven nog kan fietsen. Het denken is een beetje de sfeerspons van de gedachte. En de nuance tussen die twee dingen zou nog wel eens het verschil kunnen maken in deze Giro.

Ik heb wel eens een idee gehad welke ik met veel bevlogenheid heb gedeeld, zelfs heb opgezet waar vervolgens iemand mee aan de haal is gegaan om er multimiljonair mee te worden. De pijn van dit overenthousiaste delen en (te) goed van vertrouwen is me redelijk bespaard gebleven, omdat mijn motivatie was financieel wat vrijer te worden. Het ging me niet om het idee zelf. Daarmee lijkt de gedachte achter een bepaalde actie dus een invloedrijke rol te hebben op de beleving ergens van. Waarom doe je iets? Net als boosheid meestal een gevolg van iets anders is. De innerlijke goesting als brandstof is daarmee een ongekend wapen op en af de fiets. Mits je weet wat dat is. Ik ken schilders die schilderen, dansers die dansen, muzikanten die muziek maken en schrijvers die schrijven…omdat dat dé manier is waarop ze zich kunnen uitdrukken. Ze lijken simpelweg niet anders te kunnen omdat het creëren of doen vanuit die innerlijke goesting zo een overvloeiende magistrale vorm van zwaartekracht met zich mee brengt die nauwelijks te beschrijven en tegen in te gaan valt.

Dat neemt niet weg dat er ook uit gemis en wanhoop prachtige dingen ontstaan, maar de oneindige onbegrensde mogelijkheden van bijna onsterfelijke aard lijken vanuit die innerlijke goesting wel iets constructiever te zijn. Zowel geloof en hoop als angst kunnen je laten geloven in iets wat je niet kan zien. Zelfs in iets wat niet (meer) bestaat. Maar als je zelf kan kiezen, en dat kunnen we vaak, zou ik het wel weten. Maar hoe weet je of je handelt of kiest uit een hoopvolle inspiratie of juist uit een vorm van wanhoop? Dus wanneer doe je iets omdat je het wil en wanneer omdat je bijvoorbeeld uit een huidige of andere situatie probeert te ontsnappen?

Dat brengt ons weer terug bij het verschil tussen gedachte en denken. Zeker op zonnige lentedagen als deze kan je het verschil duidelijk voelen. Allerlei doelen, ideeën, associaties en dromen borrelen dan als een limoncello spritz omhoog op een lichte, energieke, groeiende vibe. Je voelt je blij en geïnspireerd omdat je iets wil in plaats van nodig hebt. Het is niet de druk, schaarste of urgentie vanuit het denken… maar de gedachte of het gevoel van iets willen doen of delen met de wereld. De innerlijke goesting is zo groot dat het een begin en een eind van zichzelf heeft. Dus je doet iets niet om het mooi te maken, of rond, of heel, maar handelt juist vanuit het hele volle gevoel en wil van daaruit iets neerzetten. Zie het simpel gezegd als het verschil tussen je huis opruimen omdat er vrienden langskomen en dus moet, of voor je blije zelf omdat je zin hebt om te banjeren in en rond een opgeruimd huis. Het eerste is een gevolg van denken, het tweede komt voort uit een gedachte. En persoonlijk ga ik harden fietsen van de tweede.

Een vraag die ik mezelf dan ook wel eens stel om het (over)denken, angst, kritiek of wat dan ook te ontwijken is: Als ik oneindig geld had, de hele wereld al had gezien, geen angst had en voor niets wat ik zou doen erkenning of bevestiging zou krijgen, wat zou ik dan doen, creëren of maken?

Het is proberen te denken zonder de belemmerende randvoorwoorden van het denken. Een vol hoofd laat immers geen ruimte voor een vol en vredig hart met de fijnste gedachtes die meer richting geven dan welke Garmin of Wahoo dan ook. Hier niet bij stilstaan maakt het (fiets)leven een stuk eenvoudiger, maar ook zinlozer. Je wilt niet de persoon worden die zijn fiets niet kan verkopen, maar er ook niet op rijdt. Het is streven naar fietsen met een onvoorwaardelijk vermogen. Eentje zonder limieten, restricties en grenzen. Iets nastreven waarvan je niet weet wanneer en hoe het zich ontvouwt, maar er toch voor gaat. Een tijdloze poging om het onbeschrijfelijke te verwoorden ook al weet je dat je de woorden nooit gaat vinden want het is onbeschrijfelijk.

Als de bron de gedachte is dan maakt het niet uit hoe stijl de berg is, hoe toegankelijk de weg wel of niet is en wat de ander verwacht of denkt. Je stopt met denken. Je stopt met tellen. Stijgingspercentages, kilometers, fouten, gaten in de weg, ruzies, argumenten, misvattingen, ze doen er allemaal niet toe. Het enige wat je berekent, is rekenen op elkaar. Jij en je fiets.

En waar Pogacar al een klein beetje de Tour de France in het achterhoofd heeft, is Geraint Thomas met zijn volle aandacht in deze Giro. Als een kruising tussen Eckhart Tolle en Alan Watts is hij bewust van de benen van meesterknecht Arensman, heeft in de gaten welke renners waar moeten lossen en blijft hij met zijn gedachtes vol in het heden en de humor. Uitspraken als ‘’het is wat het is’, ‘vandaag was zo’n dag’ en ‘’Alles is nog mogelijk, maar Tadej…is Tadej’’ geven de nuchtere visie van de geroutineerde Brit mooi weer. Thomas is aanwezig, heeft plezier, speelt en observeert. Maar hij denkt of rekent zich niet rijk. Hij geniet met volle aan(ge)dachte. Het zijn z’n dromen en de gedachte van zijn hart die zwaarder wegen dan de angst en druk uit zijn hoofd. Hij zal niet de sterkste renner zijn of de meest intelligente moves maken, maar wel iemand die zich goed kan aanpassen en weet waarom hij het doet. Waarom hij vol houdt. Waarom hij blijft geloven. Het is deze houding die hem nog ieder jaar laat groeien, waardoor hij durft te koersen buiten zijn eigen perspectief en compassie voor de sport blijft houden.

De innerlijke goesting is aanstekelijk. Zo iemand voor wie je je handen afdroogt terwijl je staat te douchen omdat je gelijk terug wil appen of bellen. En dat zijn de mooie dingen. Daar denk je ook niet over na. Dat doe je voor sommige mensen. In mijn gedachte kan Thomas dus zeker de Giro winnen en verder ga ik er niet over nadenken. Dit houdt het iedere dag leuk en spannend. ‘’Alles is nog mogelijk, maar Tadej…is Tadej’’.

Wat is wielrennen toch mooi.

Geschreven door WattCycling trainer Boyd ‘El Tractor’ Welsink

Ook een onverwoestbare tractor kan wel eens sputteren

Komende week staan alle trainingen in het teken van De Giro d’Italia. Omdat de huidige editie vooralsnog niet heel spannend is duiken we een klein beetje in de historie van de koers. We gaan rijden als Davide Rebellin, demarreren als een Fausto Coppi en klimmen als Bartali. Vergeet niet een heerlijke Espresso shotje vooraf en een pasta of Barolo achteraf en kom genieten van deze Italiaanse week bij WattCycling.

Recent Posts