Spaans Wielerhart

 In WattCycling column

Het is waarschijnlijk een herkenbare handeling: je hoort of leest een keer de uitslag van een sportwedstrijd, komt terecht bij een bekende naam en vraag je af of het ‘familie van’ zou zijn. Wennemars, Verstappen, Maldini, van der Poel en zo kan ik nog wel een paar uur doorgaan. Iets met genetica en de juiste lijntjes. Dat gebeurde ook toen ik vandaag wachtend op de trein door de ploegenlijsten voor het wielerseizoen van 2024 aan het scrollen was. Op plekje nummer drie bij EF Education-Easypost stond een naam die ik eerder had gezien. Markel Beloki…zou het kunnen dat? Lees verder!

Om maar met verlossende woorden te beginnen; Ja, het is zo! Joseba Beloki heeft een fietsende zoon. De 18-jarige Spanjaard werd afgelopen jaar nationaal kampioen tijdrijden bij de junioren en reed daarnaast hard genoeg bergop om de roze brigade van EF te enthousiasmeren. Afgelopen jaar won hij de Trofei Ayto de Giujuelo en de Memorial Chely Alvaraz. Geen grootse koersen, maar het machtsvertoon was wel groot. Telkens kwam hij solo aan en had hij een Evenepoel achtige voorsprong op zijn eerste achtervolgers. Naast supertalent Archie Ryan die overkomt van de opleidingsploeg van Jumbo-Visma en Nederlanders Jardi van der Lee die het van clubteam Willebrord Wil Vooruit achterlaat is Markel Beloki een EF talent voor de toekomst.

Zijn vader is een van de eerste namen die ik me bewust kan herinneren van de Tour Radio via de wereldontvanger op de camping. De inmiddels 49-jarige Joseba werd achtereenvolgens derde (2000), derde (2001) en tweede (2002) in de Tour de France. En waar je bij mannen als Robert Gesink en Wilco C Kelderman je vaker aan blessures en valpartijen dan overwinningen denkt is dat bij Joseba Beloki helaas niet anders. Je mag een renner eigenlijk nooit herinneren omwille van een valpartij, maar het is het lot van Beloki. Op Quatorze Julliet in 2003 stond hij tweede in het klassement van de Tour de France achter ene Lance Armstrong. Het gat was slechts 40 seconden en in de afdaling van de Côte de la Rochette probeerde Joseba druk te zetten op de renner van US Postal toen het noodlot toesloeg. Beloki slipte op een stukje gesmolten asfalt en kwakte als een bidon vol met lood tegen de grond. Hij brak naast zijn pols, elleboog en dijbeen ook zijn hoop op de Tourwinst. Hij revalideerde, kwam terug in het peloton, maar zou nooit meer de renner van weleer worden. In 2006 hing hij zijn fiets definitief op aan de wilgen in het prachtige Baskische Vitoria-Gasteiz.

Joseba werd ploegleider bij Cafés Bacqué, duikt regelmatig op bij wielerevents en is de ongeschreven onbetwiste adviseur als het aankomt op revalidatie van wielrenners. Zo raadde hij vorig jaar Egan Bernal nog aan om in Europa te komen revalideren en is hij zeker bij Spaanstalige renners een betrokken partner in het leed. Iemand die de slagen van de zweep kent en aardig, behulpzaam en betrokken wil zijn. Een prachtige eigenschap als je het mij vraagt. En zoals je bij karma hoopt dat dingen ergens terugkomen, komt het nu terug in de vorm van een tengere jongen die nu al een kop groter is dan zijn vader. Markel was nog niet geboren toen zijn vader die enorme smakkerd maakte en met heel zijn lijf het asfalt kustte, maar heeft ongetwijfeld de beelden wel eens gezien. Wanneer ik de krochten van de wielersites in duik op zoek naar beelden van Markel bergop, herken ik de familiare stijl van Joseba in zijn gele trui van de ONCE-Eroski ploeg. Een dromerige blik op oneindig, met regelmaat staand op de pedalen en de bochten nauwkeurig aansnijdend zowel naar boven als beneden.

Maar het is vooral die blik die me alles zegt. Een herkenbare blik met diepe, maar scherpe doordringende speelse ogen die me volledig weet te bekoren. Een blik die er is om te navigeren, maar ruimte laat voor meer. Dit is een Spanjaard die net als zijn vader koest met zijn hart. En het hart kan je dingen laten zien die voor de ogen onzichtbaar blijven. Wanneer je met het hart koerst ga je voor de demarrage, winst of punch. En niet een aanzet wanneer de benen toevallig goed voelen, of inzetten op een podiumplek. Wanneer je met je hart koerst ben je niet bang voor wat mogelijk gaat gebeuren en dat je misschien wel valt zoals je vader, maar kijk je uit naar wat er mogelijk kan gaan gebeuren. Schaamteloos en traditioneel Baskisch dansen op de pedalen alsof niemand kijkt.

Welke koersen Markel Beloki gaat rijden en hoe hij zich gaat handhaven in het peloton is nog onduidelijk, maar renners die koersen met een hart komen als een Bauke Mollema of Mohoric altijd ergens bovendrijven. Misschien weet hij met zijn 18-jaar nog niet hoe dat hart te gebruiken en het beste lief te hebben in de koers, maar hij zal nooit willen stoppen met te leren hoe. En dat gaat prachtige koers opleveren.

Geschreven door WattCycling trainer Boyd ‘El Tractor’ Welsink

Ook een onverwoestbare tractor kan wel eens sputteren

Komende week staan alle trainingen in het teken van klimmen. We gaan naar Frankrijk en Spanje om prachtige iconische cols op te rijden. En of je qua leeftijd nou dichter bij Joseba Beloki of Markel Beloki zit; een wielerhart is een wielerhart. Kom trainen en omarm de lage cadans en hoogtemeters als een Bask met goede genen.

Recent Posts