Tussenweek

 In WattCycling column

Ik heb lang niet beter geweten dan dat de woensdag bestemd is voor Zaagmans om de week doormidden te hakken. Of was het nu toch zagen? Of in stukken delen? In ieder geval is woensdag een extra fijne dag om wat moois te doen. De week is lang genoeg onderweg om je niet schuldig te voelen dat je even iets avontuurlijk of ludieks gaat doen en mocht het heel erg uit de hand lopen is het nog maar twee dagen volhouden tot het weekend. Van open mic avonden met de gitaar onder de arm tot half ziek op de bank Ratatouille, Gent – Wevelgem 2015 en de klim van Pantanti naar Oropa terugkijken (naast ’kijk het nog even twee weken aan’ nog altijd het beste doktersadvies), de woensdag stelt met de zaagmans instelling nooit teleur. Zo ook niet in deze wieler tussenweek…

Je ruikt, hoort, proeft en voelt het voorjaar al een paar weken. De ijsberen en pinguïns hebben plaatsgemaakt voor ongeduldige krokussen, narcissen en bloesem en ook de Strava titels bevatten weer zonnetjes en kort-kort kreten. En in dat voorjaar zit wat mij betreft één tussenweekje in de wielerkalender waar Zaagmans even heeft huisgehouden. De week waarin Milaan – San Remo net is geweest en de Ronde van Vlaanderen en Gent – Wevelgem nog moeten komen. Een week waarin er wat gerommeld wordt in de marge bij de driedaagse de Panne die maar één dag duurt, de E3 Saxo Classic met de net niet toppers aan de start en Parijs – Nice en Tirreno – Adriatico die zijn vervangen door de Ronde van Catalonië. Al doet in die laatste Tadej Pogacar mee die deze week gebruikt voor wat Spaanse spielerij. Het Sloveense wonderkind vermaakte zich onderweg door samen met ploegmaat Domen Novak weg te rijden uit het peloton, zich te verstoppen in de bosjes na een plaspauze, achteraan aan te sluiten en tot slot alsnog iedereen op anderhalve minuut achterstand te rijden op de slotklim. Het had zomaar de animatie van een Donald Duck strip kunnen zijn. Gelukkig lees ik die nog altijd graag.

Deze woensdagmiddag was ik onderweg naar twee vrolijke jongens, laten we ze gemakshalve Tens en Jeun noemen, om de auto te gaan wassen. Water, zon, zeep, muziek en weinig regels is toch vrij vaak garantie op vele vormen van succes en plezier. Al fietsende komt in een podcast het ‘Door meten tot weten’ credo van de Nederlandse Nobelprijswinnaar Heike Kamerlingh Onnes voorbij die zijn werkwijze in 1882 op deze manier vatte. Onnes zou (veelal op woensdagen) nog helium vloeibaar maken, in zijn lab de koudste plek op aarde creëren en ‘supergeleiding’ ontdekken.

Het is overigens ook vaak het geval dat ‘weten’ ook weer tot meten inspireert, en daarmee lijkt het subtiele samenspel tussen meten, weten, denken en toetsen verantwoordelijk voor een stukje groei. Maar dit is heel wat anders dan de als een remblokje in de bergen afgesleten verbastering ‘meten is weten’ die de meeste van ons kennen. Het is misschien net makkelijker te onthouden en bekt iets lekkerder, maar het zou zonde zijn als we daarom wat woensdag vibes zouden laten lopen.

De context, het denkwerk eromheen en een gezonde dosis spelen en variëren zorgen er juist voor dat bepaalde zaken (en mensen) niet over het hoofd gezien worden. Het pure meten is weten op zichzelf lijkt in de werkelijkheid juist eerder voor een soort vertraging in plaats van vooruitgang te zorgen. Terwijl de Groningse muren uit elkaar scheuren en de pannen van de daken vallen wordt de ‘oplossing’ nog altijd gezocht in het nog meer onderzoek doen naar het verband tussen gaswinning en aardschokken. En ook de lange reeks aan klimaatrapporten die steeds overtuigender de verbanden tussen menselijk handelen en klimaatverandering aantonen, hebben doorgaans als gevolg weer nieuwe metingen en onderzoek, waarmee daadwerkelijke handelen weer (deels) uitgesteld wordt. Ik heb ooit een tussenweekje iemand te logeren gehad die tussen twee woningen in zat en midden in een geneeskundig promotieonderzoek. Waanzinnige onderwerpen, data en medische mogelijkheden werden afgewisseld met spelen op de hei, nieuwe gerechten proberen met voor mij onbekende ingrediënten, eindeloos kletsen over van alles en de dag beginnen met muziek en een dansje. Deze context bood haar naar eigen zeggen de ruimte voor stappen, zin en doorbraken in het onderzoek.

Geïnspireerd door haar en de heerlijke actie van Tadej Pogacar in de Ronde van Catalonië zou ik dan ook het adagium van fysicus en Nobelprijswinnaar Frank Wilczek als aanknopingspunt willen gebruiken komende week: ‘Think, play, repeat’. Het denken wordt zo benadrukt via een spelende kant waarbij de herhaling laat zien dat er altijd weer meer te weten (en ook meten) valt. Dus we kunnen absoluut blijven meten en ik nodig ook iedereen jaarlijks met plezier uit om mee te doen aan de vogeltelling, maar laten we daar wel de juiste context en plezier aan toevoegen. Een beetje woensdag Zaagmans vibes in de tussenweek op de wielerkalender. Dus kom gerust de MaxRamp twee keer doen, wanneer je één keer vooraf eet en één keer achteraf bijvoorbeeld. Of breng het lijf alvast op spanning bij een training in de AmstelGym alvorens je piek records gaat opzoeken tijdens de HIT training. En ga ervoor! Waarom? Je gaat er van groeien en het breekt zo lekker de week.

Geschreven door WattCycling trainer Boyd ‘El Tractor’ Welsink

Ook een onverwoestbare tractor kan wel eens sputteren

Komende week is een tussenweek en staan alle trainingen in het teken van benchmarken. We gaan kijken of alle trainingszones nog steeds adequaat zijn aan de hand van de MaxRamp en ook het FTP kan achterhaald worden tijdens de 20-minuten powercheck in de tri-endurance training. Laat je niet afschrikken door woorden als ‘test’ of ‘check’, maar kom door meten tot weten en breek lekker de week.

Recent Posts